Wat is volgens jou het belangrijkste kenmerk van de
samenleving waarin wij leven?
Ik vind het goed dat niet alles meer onder religie valt. Zo
kunnen we vrij denken over dingen zoals bij wetenschap, kunst, enz… Zo zijn we vrijer omdat we niet telkens erop moeten teruggrijpen. Het
verschil is nu dat we er mogen op teruggrijpen, maar het moet niet. Vroeger stond alles
in verband met geloof. Ik vind het momenteel veel beter. We hebben zo een vrijere samenleving.
Ook vind ik de distantiezones zeer belangrijk. Indien we ze niet hadden zouden we geen privé meer hebben. Bij wijze van spreken zou
iedereen gewoon aan jou mogen komen, je intieme zone betreden. Het is dus goed
dat we de omgeving opsplitsen in verschillende zones. Zo structureren we de omgeving en kunnen we bepalen tot waar mensen mogen komen. Wanneer iemand
in je intieme zone mag zal die waarschijnlijk wel je partner zijn of in
de persoonlijke zone een vriend(in).
Wat is volgens jou het belangrijkste kenmerk van een ‘goeie’
samenleving?
De distantiezones vind ik het belangrijkste element. Zo kan
je de verschillende mensen, in je omgeving, plaatsen in een bepaalde zone. Zo definieer je ook
de band met die persoon (zie hierboven). Ik vind het belangrijk dat we dit
doen. We geven de samenleving op die manier een soort structuur.
En hoe omschrijf je dan de rol van geloof in onze samenleving?
BeantwoordenVerwijderenKun je concreter omschrijven hoe de distantiezones onze samenleving structureren?
Met geloof in onze samenleving bedoel ik alles wat religieus is eigenlijk. Bijvoorbeeld bij kunst gaan ze niet enkel meer kunstwerken maken over God, over Maria, over Jezus, over de kerk... Ze zijn vrijer om te kiezen wat ze gaan schilderen.
BeantwoordenVerwijderenDe distantie zones zijn zones die je bepaald rondom jezelf. Een zone is een eigenlijk een grens en tevens een afbakening. Door mensen en dingen af te baken ga je een soort hiërarchisch structuur maken. Je gaat er je omgeving in onderverdelen. DIt bedoel ik met structuur geven.
Let wel - hetgeen je hier schrijft is duidelijk cultureel gebonden. je 'personal bubble" ligt bij verschillende mensen anders. Ik de lespraktijk heb ik een oefening gedaan met een hechte klas groep en een minder hechte klasgroep ... De leerlingen werden in twee groepen verdeel en moesten tegenover elkaar staan. Ze moesten stap voor stap dichter komen bij elkaar... Ze mochten zelf beslissen waneer ze stopten (wanneer het hen dus te 'intiem' werd - of ze zich 'benauwd' voelden. de verschillen tussen de twee groepen zijn heel opvallend. Ik vraag me wel of deze theorie zou standhouden in een ander werelddeel.
BeantwoordenVerwijderenDat er vrijheid is in kunst was al langer bekend - de plafondschildering van de Sixtijnse Kapel staat vol met naakt ignudi - Michelangelo ging nogal zijn eigen gang en was dus vrij zelfstandig en dulde soms weinig inspraak (zijn broodheer was de paus nota bene). Ook Caravaggio maakte niet altijd religieuze thematieken.
Maar uiteraard kan er veel meer in onze Westerse samenleving. Maar de vaste grond van het christendom is verdwenen. Maar in de plaats komt er een gevoel van ontheemdheid - je niet thuis voelen - ... En plots verschijnen er boeken als Borderline Times (Dirk De Wachter)...
Hoe kunnen we daaraan werken in de toekomst? Moeten we daar wel aan werken? Zinnige debatten hierover zijn er veel te weinig!
http://www.youtube.com/watch?v=frQdjs9UaYA (tof filmpje over de intimate bubble)
Groeten een filmgenoot :)