Mens en lijden: Oscar et la dame rose

Gisteren keek ik naar de film 'Oscar et la dame rose'. Deze film was zeer mooi en ik kreeg de krop in de keel. Het verhaal was gewoon pakkend om een jongen met leukemie te volgen tijdens zijn laatste twaalf dagen. Het is een zeer aangrijpend verhaal en zeker een aanrader ondanks dat het een franstalige film is.

Korte beschrijving:

Het verhaal zelf gaat over een jongentje genaamd ‘Oscar’. Hij heeft leukemie en zal binnen de 12 dagen sterven, een zeer moeilijke situatie. Zijn ouders worden geïnformeerd over het feit dat hij dood zal gaan. Ze zijn heel verdrietig en willen Oscar nog niet onmiddellijk zien omdat ze het moeilijk hebben met het feit dat hij zal sterven. Oscar hoort dit allemaal en is zeer teleurgesteld in zijn ouders. ‘Ik haat ze!’ zoals hij zelf citeerde. Hij praat met niemand meer en wijgert alle medicatie voor zijn pijn. Hij wil enkel en alleen maar praten met de mevrouw in roze die hij eerder die dag ontmoet had. Er ontstaat tussen die 2 een band en ze hielpen elkaar de laatste 12 dagen van zijn leven.

Deze franstalige film was een topper. De regisseur, Eric-Emmanuel Schmitt, slaagde er zeker en vast in om een mooie verfilming te maken van het boek ‘Oscar et la dame rose’. De emoties spatten het scherm uit en liepen uit van verdriet en lijden tot verliefdheid en vrolijkheid. Er komen dus veel verschillende thema’s aan bod. Het is een goede film voor jong en oud en om eens stil te staan bij de mensen die leukemie hebben. Daarom raad ik het aan om deze film zeker eens te bekijken.

Hier heb je alvast de trailer:

Mens en zingeving: PKG-schaal

 

Hier zien jullie mijn ingevulde PKG-schaal. Mijn schaal ziet eruit als bij de meeste mensen. Wat duidelijk opvalt is dat ik vrij symbolisch denk over geloof en niet alles lettelijk neem. Ook neig ik eerder naar de ongelovige kant, maar dit wil niet zeggen dat ik niet meer geloof. (Zie andere post over mens en zingeving)

Mens en natuur: Sing for the Climat

 

 

Dit zijn de leerlingen van mijn stageschool die zingen voor een beter klimaat. July de Tand poste namelijk het gewoon liedje (van sing for the climat) op haar blog en dat bracht me op het idee om ook dit filmpje te posten. Hierin zie je dat de kinderen dit lied meezingen en eens stilstaan bij de natuur. Het lied zelf gaat over kinderen (en volwassenen) die moeten rijzen, wakker worden om een betere toekomst te maken.

Mens en medemens: Move tegen pesten

 

 

In mijn school hebben ze de 'Move tegen pesten' gedanst. Samen dansten ze tegen het pesten met de gedachte dat iedereen iemand is. Ik zelf vond dit een zeer goeie actie van ketnet. Het liedje heeft een goeie boodschap weer, namelijk 'waarom pest je iemand, want het is niet cool!'. Maar het gaat er ook over dat iedereen gelijk is en dat er niemand mag uitgesloten worden.

Mens en samenleving: Wat is voor mij het belangrijkste kenmerk in de samenleving?

Wat is volgens jou het belangrijkste kenmerk van de samenleving waarin wij leven?

Ik vind het goed dat niet alles meer onder religie valt. Zo kunnen we vrij denken over dingen zoals bij wetenschap, kunst, enz… Zo zijn we vrijer omdat we niet telkens erop moeten teruggrijpen. Het verschil is nu dat we er mogen op teruggrijpen, maar het moet niet. Vroeger stond alles in verband met geloof. Ik vind het momenteel veel beter. We hebben zo een vrijere samenleving.

Ook vind ik de distantiezones zeer belangrijk. Indien we ze niet hadden zouden we geen privé meer hebben. Bij wijze van spreken zou iedereen gewoon aan jou mogen komen, je intieme zone betreden. Het is dus goed dat we de omgeving opsplitsen in verschillende zones. Zo structureren we de omgeving en kunnen we bepalen tot waar mensen  mogen komen. Wanneer iemand in je intieme zone mag zal die waarschijnlijk wel je partner zijn of in de persoonlijke zone een vriend(in).   

Wat is volgens jou het belangrijkste kenmerk van een ‘goeie’ samenleving?

De distantiezones vind ik het belangrijkste element. Zo kan je de verschillende mensen, in je omgeving, plaatsen in een bepaalde zone. Zo definieer je ook de band met die persoon (zie hierboven). Ik vind het belangrijk dat we dit doen. We geven de samenleving op die manier een soort structuur.

Mens en zingeving: Waarin/in wie geloof je?

Ik geloof in een leven na de dood. Ik denk dat we terugkeren als nieuwe mensen. We weten niets meer van ons vorig leven. Juist onze ziel leeft verder in een ander wezen. Eigenlijk komt mijn mening wat overeen met die van de joden. Zij geloven in reïncarnatie, ze geloven erin dat ze terugkeren in een andere mensenvorm. Welke mensenvorm hangt af van hoe ze zich in een vorig leven gedroegen.


Verder geloof ik in een God. Niet dat hij echt bestaat, maar het symbool omtrent God. Ik bedoel hiermee dat God een soort symbool is waar iedereen naar op zou moeten kijken. God is iemand die staat als teken van goed, behulpzaam en liefde. Wij als mensen moeten dit ook allemaal kunnen. Daarom kijk ik op naar hem. Ik wil ook mijn best doen om goed, behulpzaam en liefdevol te zijn in mijn leven.

Mens en samenleving: Paul Verhaeghe

Vierde idee:

Hoe groter de inkomensverschillen, hoe meer mentale stoornissen er zullen zijn. Zoals tienerzwangerschap, agressie, drugs, pillen, kindersterfte...

Ik ga akkoord omdat er een kloof ontstaat tussen arm en rijk. De arme mensen zijn zwakker voor die mentale stoornissen omdat ze bijna tot geen geld hebben, Dat is een probleem. Door die problemen gaan ze een uitweg zoeken om de problemen te vergeten, maar dit gebeurd op de verkeerde manier. Mensen gaan beginnen drinken, agressie gebruiken, pillen slikken, enz... allemaal uit miserie.

Rijke mensen zullen die problemen minder hebben omdat ze toch geld genoeg hebben. Zij hebben weinig tot geen problemen want ze kunnen zich alles veroorloven. Ik zeg niet dat het niet kan, maar de kans is veel kleiner dat het gebeurd.

Ik ga niet akkoord omdat niet alle arme mensen grijpen naar een uitweg. Er zijn ook mensen die ertegen vechten en zichzelf omhoog werken.

Mens en samenleving: Paul Verhaeghe

Derde idee:

Voor richtingen zoals letteren, Geschiedenis en Filosofie zouden studenten meer moeten betalen.

Ik ga hier niet mee akkoord. Het is niet omdat je geïnteresseerd bent in deze richtingen dat je daarom meer moet betalen. Waarom zou dit in godsnaam moeten? Ik heb al altijd geleerd om zelf je eigen beslissing te maken. Niet je ouders, niet je vrienden maar jijzelf. Het is net alsof ze studenten willen tegenhouden om die richtingen te volgen. Misschien is het een soort afschriksysteem, maar dit is verkeerd.

Een goeie oplossing zou zijn om eventueel toelatingsexamens te organiseren. Zo komen diegene eruit die het echt willen en kunnen. Dat zou een goeie aanpassing zijn voor deze richtingen.

Mens en samenleving: Paul Verhaeghe

Tweede idee:

Wij als mens zullen de oorzaak van een probleem nooit naar ons toetrekken. De schuld ligt bij de anderen. We zullen de situaties ook zodanig omkeren om de oorzaak bij de anderen te leggen.

Hiermee ga ik akkoord omdat het in onze natuur zit. Dit komt door ons oerinstict (instinct om te overleven). We gaan namelijk onszelf gaan verdedigen om de gevolgen niet te moeten dragen. Heel vroeger (tijd van de oermensen) was het zo dat wanneer je iets misdeed, je de dood als gevolg kon hebben. Dit instinct is in de mens gebleven. We gaan ons beschermen door de oorzaak van een probleem in iemand anders zijn schoenen te schuiven.
Eigenlijk doen we aan projectie. We projecteren onze problemen op iemand anders om zo zorgloos te leven. Nu dit is niet de juiste manier. We moeten leren toegeven wanneer we fout zijn en eigenlijk al eens goed denken voor we iets doen. Als je op voorhand goed denkt over je acties zal je de domme dingen al niet uitvoeren.

Een voorbeeld: je hebt een stuk van een taart opgegeten zonder dat je wist voor wie het was. Het bleek dat het een taart was voor je jarige oma. Je mama komt thuis en begint te krijsen en te tieren over wie er een stuk heeft gegeten van de taart. Nu heb je 2 opties: 1. bekennen 2. projecteren. Wat ga je doen?
Je zal waarschijnlijk niet onmiddellijk de waarheid vertellen maar het proberen in de schoenen te schuiven van je broer of zus. 

Mens en samenleving: Paul Verhaeghe

Eerste idee:

We denken alleen maar aan ons zelf, we zijn egoïstische en corrupte wezens. De mens is zoals hij is en zal niet meer veranderen, dit zou wel eens het einde kunnen betekenen van onze geschiedenis.

Ik ga hier niet mee akkoord. Er zijn misschien wel mensen op de wereld die egoïstisch en corrupt zijn, daar is geen ontkennen aan, maar niet iedereen is zo. Er zijn mens op de wereld die alles zouden doen voor anderen. Mensen die hun leven zouden geven voor hun vrienden, familie misschien zelf voor gewoon kennissen. Deze mensen zijn niet egoïstisch maar solitair. Ze zijn dan ook weer niet de ideale mensen, want zij denken weinig tot niet aan hunzelf. Wie dit doet is ook niet goed bezig. Eigenlijk moeten we een evenwicht vinden tussen denken aan onszelf en aan anderen. Alleen dan, met een goeie evenwicht, kan je goed functioneren in onze samenleving.

Zelf denk ik veel aan andere en heb ik moeite met eens aan mezelf te denken, maar ik weet dat ik daar aan moet werken. Dat is dan ook mijn plan, een goede evenwicht vinden. Het kan wel een lang en moeilijk proces worden om dit te bereiken, maar dit lukt me wel! En wat bij mij lukt, lukt bij iedereen.

Mens en medemens: uitwerking casus

Ik koos voor de casus: taken te laat indienen

Voor de evaluatie van opleidingsonderdelen moeten vaak ook opdrachten ingeleverd worden. Docenten stellen hiervoor duidelijke deadlines op. Toch zijn er ook altijd studenten die één of twee dagen na het verstrijken van de deadline hun opdracht binnen leveren. In de praktijk gebeurt het soms dat de docent papers accepteert en beoordeelt die na de deadline worden ingeleverd.

Is dit rechtvaardig?

Wel eerst en vooral zou ik willen weten welke situatie er achter zit. Het kan door verschillende omstandigheden zijn dat een leerling zijn opdracht niet gemaakt heeft. Er kan plots iets ergs gebeuren zoals: een overlijden van iemand dichtbij, of je wordt ziek, enz... Dan zou ik als leerkracht inderdaad die leerling respijt geven. Hij kan er niets aan doen ook al denken sommige leerkrachten er anders over. Een paar leerkrachten gaan ervan uit dat de leerlingen genoeg tijd hadden om de opdracht te maken, want ze wisten het al lang op voorhand. Bij ziekte is dit meestal het geval. Indien een leerkracht zo zou reageren bij het overlijden van iemand dichtbij de leerling zou ik dit onmenselijk vinden. Die leerkracht mag van mijn part opkrassen want hij heeft geen inlevingsvermogen.
Indien een leerling de taak niet indient omdat hij geen zin had, zou ik die langer laten blijven op school om de taak te maken. Heeft hij het nog niet gemaakt dan zou ik hem naar de strafstudie sturen.
Maar eigenlijk is het dan ook wel niet rechtvaardig tegenover leerlingen die wel hun taak ingediend hebben op de vastgelegde dag. Deze leerlingen waren wel in orde. Wanneer je dan nog taken accepteert na de deadline kunnen die leerlingen protesteren. Het is ook wel normaal dat ze dit doen. Indien je werk met de studies zoals ik hierboven zei kan het die leerlingen een soort compensatie-gevoel geven. Ik bedoel hiermee dat de leerlingen die de taak niet hebben gemaakt toch iets moeten doen wat niet erg prettig is. Dit komt dan in compensatie met leerlingen die wel in orde waren.

Ik  kan besluiten dat het werken met 'studie geven' een goeie oplossing is en tevens rechtvaardig. Het is rechtvaardig voor de leerlingen die de taak wel ingediend hebben en rechtvaardig voor diegenen die het niet gedaan hebben.

Mens en medemens: Waarden

Mijn gekozen waarde is RESPECT

 

Mensen in de wereld moeten respect hebben voor elkaar. Dat is voor mij het belangrijkste. En waarom vind ik dit belangrijk? Dit zal ik nu uitleggen.

Iedereen op aarde is uniek. Iedereen is anders op de wereld met elk zijn eigen talenten. Door de verschillen worden mensen nogal vlug eens gepest omdat ze te 'abnormaal' zijn. Ik vind dat dit absoluut niet kan. Het is niet omdat iedereen anders is dat je daarom iemand moet pesten. Je heb respect nodig voor elkaar en dat is wat telt. Met respect doet het er niet meer toe dat iedereen anders is. Je gaat iedereen op een goeie manier benaderen. En oké, de ene persoon ligt je wel beter dan de andere, maar daarom pest je hem nog niet.

Zoals op de afbeelding staat moet je respect geven om er te krijgen. Dat spreek volgens mij voor zich. Hoe kan je nu verwachten dat de mensen je respecteren als jij de andere niet respecteert.

Daarom zal dit in mijn lessen veel aan bod komen. Ik wil de kinderen dit bijbrengen omdat er soms, jammer genoeg, mensen zijn die weinig tot geen respect hebben voor anderen. Dit kan echter niet vind ik! Wanneer we de kinderen dit vroeg aanleren zullen ze het ook meer doen en zal pesten ook in de school verminderen.

Mens en natuur: Hoe groen ben ik? + Uiteenzetting Tim Jackson

Hoe groen ben ik?

Volgens mijn test, van de ecologische voetafdruk, verbruiken wij thuis iets meer dan de gemiddelde Belg. Persoonlijk had ik dit niet echt verwacht. Ik dacht dat we onder het gemiddelde zouden scoren maar dit bleek niet zo te zijn. Zelf zet ik me wel altijd in om zoveel mogelijk met de fiets ergens naar toe te gaan. Dit doe ik om de auto niet te moeten gebruiken en om sportief te blijven. Ik zal dit ook door blijven doen wanneer ik mijn rijbewijs heb.

Nadat ik het artikel had gelezen was ik geschrokken van hoeveel hectare 9000 personen samen hadden bespaard door 40 dagen minder vlees en vis te eten. Ik deed echt mijn ogen open van verbazing want 160 hectare is echt wel veel. Zelf zou ik het zeer moeilijk hebben denk ik om 40 dagen geen vlees of vis te eten, want dat eet ik echt verschrikkelijk graag. Toch zou ik het wel eens willen proberen maar dan misschien met een week beginnen ofzo.

Ik ben volgens het artikel een 'geremde hoper'. Dit betekent = "Ze vinden milieu belangrijk en zijn bereid om een inspanning te doen, maar dat weerspiegelt zich niet in hun gedrag. Het zijn jongere, eerder welgestelde en hoger opgeleiden zonder kinderen." Dit betekent dat ik wel iets wil doen om de natuur te redden maar ik doe het niet. Ik denk dat dit komt omdat we er niet altijd bij stilstaan dat de natuur afziet. We zijn zo dingen gewoon dat we vergeten te denken. Bijvoorbeeld lang onder de douche staan, veel lichten laten branden,... We moeten proberen zuiniger te zijn en meer denken aan de natuur.

 

Uiteenzetting Tim Jackson

 

Dat de mensen willen leven in welvaart gaf Tim Jackson aan in zijn uiteenzetting. De blijvende hoop op welvaart. Maar voor die welvaart moeten er veel dingen wijken zoals  De taal van goederen is volgens hem een symbolische taal. Waarom een symbolische taal? Omdat de mensen, zonder schaamte, maar door blijven consumeren. Ze gaan vanalles kopen waardoor er vele mensen in het rood komen te staan en zelf geen spaargeld meer hebben. De mensen willen zelf dingen kopen met geld dat ze niet hebben. Dit allemaal om indrukken te creëren, die niet blijven, op mensen die we niet eens kennen. Dit is dus fout!

We moeten groeien naar een samenleving die een doel heeft en minder materialistisch is ingesteld. Om te beginnen, moet er veel meer gekeken worden naar het milieu. Dit is een taak van elke mens op de wereld. Je kan bijvoorbeeld spaarlampen gaan gebruiken i.p.v. gloeilampen.  Maar de overheid speelt ook een grote rol in het milieu. Eens de overheid maatregels zullen treffen zal het volk automatisch volgen. Het is dus aan de overheid om te starten met die maatregels.

Tim Jackson, maar ook Peter Tom Jones en Vicky Demeyere streven naar een economie met als doel (tevens de enigste) een duurzame, realistische levensstijl met een visie op wat het betekent om mens te zijn. 

 

De argumenten die Tim Jackson aangeeft voor te streven naar die economie is de waarheid. We gaan meer en meer energiebronnen uitputten om zo meer dingen te kunnen produceren voor de consumptiemaatschappij. De nieuwe producten worden dan gekocht door de consumenten. En dit gebeurd zeer dikwijls om bij de groep te horen. Vele mensen zijn met andere woorden bang om uitgesloten te worden.

 

Tim jackson heeft mooi zijn visie over de economie uitgelegd, maar die moet ook uitgevoerd worden. Iedereen moet zijn steentje bijdragen. Wanneer we dit met iedereen doen maken we een betere wereld. De theorie is er nu nog de praktijk!

 

 

Mens en zingeving: Life will knock us down, but we can choose to get back up!

In de titel staat er 'Life will knock us down, but we can choose to get back up'. Dit is een zin uit de Karate kid. In de film is een personage zijn vrouw en kind verloren door een auto-ongeluk. Hierdoor belandde hij in een zware depressie. Elk jaar herstelt hij de auto, van het ongeluk, om hem op de dag van het gruwelijk accident opnieuw kapot te slaan. Maar hij word gesteund door zijn leerling en raakt  over zijn depressie. Hij zegt tegen zijn leerling dat hij een belangrijke les geleerd heeft. Die les is het zinnetje hierboven.

Het leven kan ons inderdaad op gelijk welk moment neerslaan. Maar met behulp van vrienden kan je de keuze maken om terug op te staan. Om zo weer door te gaan en te leven! Te lopen over de straten met een brede glimlach op je gezicht.
Dit allemaal vergt natuurlijk wel veel moed, maar iedereen kan het! Het is dan ook mijn doel om de mensen moed te geven en te maken dat iedereen kan over straat lopen met een glimlach. Want zoals mijn papa zegt: "YOU HAPPY, ME HAPPY!"

Iedereen moet gelukkig zijn want het leven is een geschenk dat we krijgen. Het is iets uniek! We mogen het niet verspillen door bij de pakken te blijven zitten, want we hebben eigenlijk maar 1 zekerheid in het leven en dat is dat we doodgaan. Niet echt meteen het leukste om op te denken maar we leven NU! en daarom moet iedereen nu ook gelukkig zijn en van het leven genieten.

Mens en lijden: mijn visie op lijden

Beste bloggers

Ik ben op 19 novermber 2012 naar een lezing gegaan over "als de dood zich opdringt". De lezing werd gehouden door Bert Verhaegen. Die meneer dacht op dezelfde manier over de dood zoals ik. Hij zei dat we moeten proberen van alles te genieten. Ook van de momenten wanneer het eens minder gaat. Zelfs op die momenten zijn er nog altijd goeie dingen, maar die ben je niet meer bewust. Voorbeelden hiervan zijn: je ademt waardoor je kan leven, Je wandelt waardoor je kan verplaatsen, Je spreekt waardoor je met anderen kunt communiceren. Deze dingen hebben we nog allemaal maar ze zijn zo "gewoon" dat we er ons niet meer van bewust zijn. Dus zoals hij zegt probeer te genieten van elk moment want er is altijd wel iets goed en dat moet je proberen te zien.

Hij vertelde ook over mensen die weigeren om organendonor te worden. Die mensen zijn bang om dingen van hunzelf te verliezen, maar eigenlijk kunnen ze andere mensen redden. Waarom zou je het niet doen? Je bent er, om het cru te zeggen, niets meer mee wanneer je gestorven bent.
De meeste mensen denken daar niet graag na over de dood. Het kan nochtans op gelijk welk moment toeslaan, maar wanneer weet je niet. Stel nu dat je plots overlijd en er is iemand die iets van jou zou kunnen gebruiken wat dan? Dan moet er iemand anders bepalen of ze iets van je mogen nemen of niet. Ze weten het dan niet wat jij wou omdat je er niet over wou praten. Ik ben akkoord met meneer Verhaegen dat we inderdaad daar eens moeten bij stilstaan en dat het niet verkeerd is om erover te babbelen.

Misschien denken er mensen dat ze hun organen nog nodig hebben in een ander leven. Maar ik denk dat je helemaal opnieuw geboren wordt. Het enige wat blijft is je ziel. Alleen weet je niets meer van je vorig leven. Je begint weer als een tabula rasa (een ongeschreven blad). Daarin geloof ik!

Persoonlijk vind ik het jammer wanneer mensen opgeven omdat ze lijden. Veel mensen zouden zich, vandaag de dag, om het leven brengen omdat ze het leven niet meer aankunnen. Maar voor die mensen zou ik zeggen dat er nog altijd mensen zijn die om je geven en niet alles is slecht zoals ik hierboven al zei.  Daarom post ik dit liedje om mensen die het zwaar hebben in het leven terug wat moed te geven. Want zoals in het liedje wordt gezegd "Hold on if you feel like letting go, Hold on it gets better than you know"

Mens en zingeving: Bezoek aan een kerk

Op maandag 12 november zijn we met onze klas 1BALO WPL naar de Sint-Rochuskerk in Kortrijk geweest. In die kerk hebben we onze geest verruimd en leren stilstaan bij beelden in de kerk. Samen met Mathieu en Jeremy ging ik op stap door de kerk om het meest religieuze, fantastische en betekenisvol voorwerp te vinden. We moesten dus 3 beelden of kunstwerken in de kerk gaan zoeken.

Wat ik het meest religieuze voorwerp vond in de kerk was het beeld waarin maria jezus vasthield. Dit was op het moment wanneer Jezus van z'n kruis werd gehaald. Dit toont de sterke band tussen moeder en zoon. Van de emoties op hun gezicht werd je stil omdat deze verdriet en pijn uitstraalden.
Dit vond ik het religieuste voorwerp omdat dit een bekend moment is bij de lijdensweg van jezus. Ik persoonlijk vind dit een van de mooiste momenten omdat hij weer herenigd is met z'n moeder.

Wat ik het meest fantastische voorwerp vond waren de glasramen. De glasramen in iedere kerk zijn uniek en zijn zeer mooi gemaakt. De vele kleuren en mooie afbeeldingen geven een goeie sfeer in de kerk wanneer de zon er doorschijnt. Op dat moment zie je allerlei kleuren op de grond wat ook zeer mooi is. Dit vind ik dus een zeer mooi iets die glasramen.

Het meest betekenisvolle voorwerp was volgens mij een grote kelk achteraan in de kerk. In die kelk zat er wijwater om de mensen mee te besproeien. Dit vonden we betekenisvol omdat de priester  op die manier de mensen zegend en hun geest zuiverd.

Wanneer iedereen klaar was moesten we met de hele groep al onze bevindingen samengooien en die ook bespreken. Op die manier kwamen we meer te weten over wie wat belangrijk vond in de kerk.

En om af te sluiten heb ik nog een kaarsje aangestoken ter waarde van 30 cent zodanig dat er in die kerk een stukje van mezelf onder de vorm van een lichtje brandde.

Simon